Δευτέρα, 15 Οκτωβρίου 2012

Ένα μικρό αφιέρωμα σε δυο πανηρά μάτια...


ΜΙΛΩΝΤΑΣ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΑΛΗΘΕΙΕΣ...

Ένας όμορφος πιτσιρικάς με πονηρά μάτια πριν ένα χρόνο "έφυγε"…για ΄΄την δική του γη΄΄, όπως χαρακτηριστικά μου είπε μερικές μέρες πριν μια φίλη του!
Οι μέρες χωρίς αυτόν πέρασαν με αμέτρητα τραγούδια και ζωγραφιές από τους φίλους του, με μια όμορφη γιορτή αφιερωμένη  στον μικρό πρίγκιπα του δικού μας σχολείου, που έκανε ένα αντίστοιχο ταξίδι με εκείνο του γνωστού ήρωα…

Στις 12 Ιουνίου τα παιδιά του βρεφονηπιακού σταθμού ταξίδεψαν τους προσκεκλημένους τους σε όμορφους κόσμους με μια ιδιαίτερη και συμβολική γιορτή. Το θέμα εμνευσμένο απο το βιβλίο του ΑΝΤΟΥΑΝ ΝΤΕ ΣΑΙΝΤ- ΕΞΥΠΕΡΥ 
"Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ".


Και ακόμα και σήμερα, ένα χρόνο μετά, τα τρίχρονα αυτά παιδιά  μιλούν για τον φίλο τους, θυμούνται πως αγαπούσε τα σαλιγκάρια, πως φόραγε πάντα στραβά την πιπίλα του και λάτρευε το κόκκινο χρώμα…Τι και αν η φιλία τους πρόλαβε να μετρήσει μόλις ενάμιση μήνα…
H αλήθεια ήταν αυτή που κατάφερε να θεμελιώσει μέσα στις καρδιές των παιδιών μια όμορφη αγάπη για τον φίλο τους που "έφυγε" τόσο γρήγορα από αυτό τον κόσμο.
Η ειλικρίνεια, τόσο γι’ αυτό που έχει συμβεί όσο και τα συναισθήματα που προκαλεί σε εμάς τους ίδιους το συμβάν, είναι απαραίτητη για να μιλήσουμε στα παιδιά….
Ενθαρρύνοντας τα παιδιά να εκφράσουν αυτό που σίγουρα έχουν παρατηρήσει εδώ και μερικές μέρες-την απουσία του αγαπημένου  προσώπου- καταφέρνουμε εύκολα να ανοίξουμε το δύσκολο αυτό θέμα.
Ναι, τα δάκρυα στα μάτια την ώρα που εξηγούμε στα παιδιά την αλήθεια είναι αναπόφευκτα, μα δεν χρειάζεται κιόλας να κρύψουμε την θλίψη μας. Πως περιμένουμε απ’ τα παιδία μας να μάθουν να εκφράζουν τα συναισθήματά τους όταν αντιλαμβάνονται πως εμείς κρύβουμε όσα νιώθουμε;
Η αλήθεια για αυτό που έχει συμβεί είναι μια…"Ο Αγαπημένος Μας Πέθανε". Ναι ΠΕΘΑΝΕ…Οτιδήποτε άλλο, όπως ‘κοιμήθηκε’, ‘έφυγε ταξίδι’, ‘αρρώστησε’ κτλ απλά δημιουργεί στα παιδιά ανασφάλεια και σύγχυση. Αν δεν μιλήσουμε με τις σωστές λέξεις στα παιδιά μας τότε αυτά απλά θα φοβούνται ακόμα και να κοιμηθούν…θα νιώθουν απίστευτη ανασφάλεια κάθε φορά που αρρωσταίνουν ή  όταν ένα αγαπημένο τους πρόσωπο χρειάζεται να φύγει και να λείψει για λίγο από κοντά τους.
Σε ένα τρίχρονο παιδί η λέξη ‘πέθανε’ ή ‘θάνατος’ δεν προκαλεί  τον φόβο και την ταραχή που πιστεύετε, γιατί πολύ απλά δεν μπορεί να αντιληφθεί την ακριβή ερμηνεία των λέξεων ούτε βέβαια και την μονιμότητα του θανάτου. Τα παιδιά δεν γεννιούνται φοβούμενα τον θάνατο, αυτό είναι  δημιούργημα της κοινωνίας μας που πρέπει επιτέλους κάποια στιγμή να αλλάξει…
Μιλήστε με ειλικρίνεια  στα παιδιά γιατί καταλαβαίνουν αν κάτι έχει συμβεί όσο και αν προσπαθείτε να τους το κρύψετε. Κάνετε τα παιδιά να νιώθουν σιγουριά και ασφάλεια, η άγνοια και το ψέμα τους προκαλούν σύγχυση και αγωνία.
Ενθαρρύνετε τα να εξωτερικεύσουν όσα σκέφτονται και όσα νιώθουν. Δώστε τους τις απαντήσεις που γυρεύουν και όταν ούτε και εσείς τις έχετε πείτε τους απλά… ’δεν ξέρω και εγώ απορώ’. Τα παιδιά νιώθουν καλά μόνο με εκείνους που είναι ειλικρινείς απέναντί τους. Καταλαβαίνουν περισσότερα απ’ όσα νομίζετε, ενώ μπορούν να διαχειριστούν τις καταστάσεις καλύτερα απ’ όσο φαντάζεστε…
Η αλήθεια αποτελεί μονόδρομο για την διαμόρφωση μιας ολοκληρωμένης προσωπικότητας και απαραίτητο εργαλείο για την οικοδόμηση μιας όμορφης και δυνατής σχέσης…

"T'αστέρια είναι όμορφα γιατι σ' αυτά υπάρχει ένα λουλούδι που δεν βλέπουμε"
                                                                                                  ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ
 
 
 


ΚΟΥΤΣΑΝΔΡΕΑ ΝΕΛΛΗ

 

 

 

 

1 σχόλιο:

Ligeri Psihogiou είπε...

ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟ ΛΟΥΛΟΥΔΙ ΤΟΥ ΚΑΙ ΧΑΜΟΓΕΛΑΕΙ Ο ΠΟΝΗΡΟΥΛΗΣ ΟΤΑΝ ΜΑΣ ΒΛΕΠΕΙ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΑΚΟΥΕΙ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΠΟΥ ΛΕΜΕ ΤΟ ΠΡΩΪ ΣΤΟΝ "ΚΥΚΛΟ" ...............

ΜΕ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΑΥΤΑ ΚΑΙ ΜΕ ΑΛΛΑ ΠΟΛΛΑΑΑΑ ..........................ΜΙΑ ΜΙΚΡΟΥΛΑ ΦΙΛΗ ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΥΟ ΠΟΝΗΡΑ ΜΑΤΑΚΙΑ